Kostir þess að að verasamkvæmur sjálfum sér og öðrum og öðlast þannig meiri trú á sjálfum sér er ekki flókin, fyrst um sinn er erfitt að breyta gömlum venjum sem sitja fastar í manni, hvort er mikilvægara að halda trausta taki á eitthvað sem maður veit að maður kemst ekki með upp á fjallið eða sleppa því og komast upp á fjallið og hafa sleppt grónum venjum sem hafa hindrað mann í að finna hamingjuna og komast á tindinn að lokum.
Það vantar ekki viljan hjá fólki , eða hvað . Hefur fólk nægilega mikinn vilja til að ná hærra og aukinni sjálfsánægju ef það vill ekki sleppa takinu? Þarna vantar eitthvað upp á. Fólkið sem kemst sjaldnast upp er það fólk sem heldur sig við neikvæðar staðhæfingar á viðhorfi sínu til lífsins , þeas það vill ekki fórna og sleppa taki af aðstæðum sem valda þeim áhyggjum t.d. hvernig þá ? X er kannski í fjárhagsvandræðum og kominn í vanskil hjá Intrum og eyðir meira mánuð eftir mánuð en hann aflar, í stað þess að X doki við og hugsi , ég verð að fara spara og borga reikningana og komast úr essari klípu , ef hann hunsar þessa hugsun sem kemur upp í huga hans pottþétt og heldur áfram að eyða peningum í vitleysu stækkar boltinn og verður á endanum óbærilegur þungi á herðunum. Það veldur X ánægju að kaupa sér hitt og þetta en samt veit X að hann þarf að borga sýnar skuldir fyrr en síðar en ýtir þeim hugsunum til hliðar og verða þannig þyngri byrgði. Þetta er einfalt dæmi um hverju fólk þarf að fórna til þess að losna úr höndum vansældar, depurðar og áhyggna . En þar er með ekki sagt að fólk megi ekki kaupa sér hluti , skynsamlegt að velja gullna meðalveginn bara og hvað það ræður við hverju sinni.
Ef fólk brýtur ísinn og nær að sigra og henda frá sér einhverju óæskilegu þá verður það auðveldara næst o.s.frv. Það eykur sjálfstraust og fær meiri trú á sjálfu sér, þá er ég ekki að tala um að fólk eigi að vera montið og hrokinn uppmálaður, mont og hroki er allt annað en sjálfstraust og gott mat og traust á sjálfum sér , það er ekkert líkt með þessu
Að hafa gott sjálfstraust og mat á sjálfum sér felst í því að vera samkvæmur sjálfur sér og heiðarlegur, á auðveldara með að tjá sig og fara sínar eigin leiðir en vita samt hvert stefnan er tekin, virðir fólk og hlustar á það í stað þess að grípa fram í eða bíða eftir því að komast að. Þetta felst í því að hafa rétt viðhorf til alls í umhverfinu og það er mikil vinna en samt ekki. Þeir sem eru með gott sjálfstraust gera mistök einsog allir en þeir láta þau mistök ekki grafa undan sér löppunum heldur líta á það sem orðinn hlut og reyna eftir bestu getu að gera betur næst. En hinir sem hafa ekki trú á sjálfum sér gera mistök eðlilega líka en kenna sjálfum sér um og gagnrýna sjálfan sig harðlega og grafa þar með dýpri holu sem þeir sökkva í og hafa ekki kjarkinn sem þarf til að gera betur einfaldlega vegna þess að þeir vilja það ekki og leita ekki lausna til þess að bæta ástandið
Þetta snýst dálítið um skammstöfun sem fékk mig til að hugsa og vera meira meðvitaður um umhverfið og líðan mína og fólks í kringum mig þar HLH (hugsun líðan og hegðun) þessi 3 orð tengjast follkomlega eftir röð og með þessu er hægt að stjórna miklu hvað við gerum dags daglega.
BÞS
Ég velti því fyrir mér núna þegar ég byrja skrifa þessa grein hérna hvort talvan eigi mig eða hvort ég eigi hana, - úr þessari hugsun framkallast sterk orð innra með mér, þao eru að ég er að gefa undan tölvunni á vogaskálinni, hún er að eignast mig! Of mikill tími fer í það að vera við þessa blessuðu tölvu og það veit ég ! En af hverju er ég þá í tölvunni núna ?? Það getur verið út af því að ég er bara að setjast fyrir framan tölvuna í fyrsta skiptið í dag og það er framför ;) og klukkan að ganga 5.
Það vantar ekki viljan hjá fólki , eða hvað . Hefur fólk nægilega mikinn vilja til að ná hærra og aukinni sjálfsánægju ef það vill ekki sleppa takinu? Þarna vantar eitthvað upp á. Fólkið sem kemst sjaldnast upp er það fólk sem heldur sig við neikvæðar staðhæfingar á viðhorfi sínu til lífsins , þeas það vill ekki fórna og sleppa taki af aðstæðum sem valda þeim áhyggjum t.d. hvernig þá ? X er kannski í fjárhagsvandræðum og kominn í vanskil hjá Intrum og eyðir meira mánuð eftir mánuð en hann aflar, í stað þess að X doki við og hugsi , ég verð að fara spara og borga reikningana og komast úr essari klípu , ef hann hunsar þessa hugsun sem kemur upp í huga hans pottþétt og heldur áfram að eyða peningum í vitleysu stækkar boltinn og verður á endanum óbærilegur þungi á herðunum. Það veldur X ánægju að kaupa sér hitt og þetta en samt veit X að hann þarf að borga sýnar skuldir fyrr en síðar en ýtir þeim hugsunum til hliðar og verða þannig þyngri byrgði. Þetta er einfalt dæmi um hverju fólk þarf að fórna til þess að losna úr höndum vansældar, depurðar og áhyggna . En þar er með ekki sagt að fólk megi ekki kaupa sér hluti , skynsamlegt að velja gullna meðalveginn bara og hvað það ræður við hverju sinni.
Ef fólk brýtur ísinn og nær að sigra og henda frá sér einhverju óæskilegu þá verður það auðveldara næst o.s.frv. Það eykur sjálfstraust og fær meiri trú á sjálfu sér, þá er ég ekki að tala um að fólk eigi að vera montið og hrokinn uppmálaður, mont og hroki er allt annað en sjálfstraust og gott mat og traust á sjálfum sér , það er ekkert líkt með þessu
Að hafa gott sjálfstraust og mat á sjálfum sér felst í því að vera samkvæmur sjálfur sér og heiðarlegur, á auðveldara með að tjá sig og fara sínar eigin leiðir en vita samt hvert stefnan er tekin, virðir fólk og hlustar á það í stað þess að grípa fram í eða bíða eftir því að komast að. Þetta felst í því að hafa rétt viðhorf til alls í umhverfinu og það er mikil vinna en samt ekki. Þeir sem eru með gott sjálfstraust gera mistök einsog allir en þeir láta þau mistök ekki grafa undan sér löppunum heldur líta á það sem orðinn hlut og reyna eftir bestu getu að gera betur næst. En hinir sem hafa ekki trú á sjálfum sér gera mistök eðlilega líka en kenna sjálfum sér um og gagnrýna sjálfan sig harðlega og grafa þar með dýpri holu sem þeir sökkva í og hafa ekki kjarkinn sem þarf til að gera betur einfaldlega vegna þess að þeir vilja það ekki og leita ekki lausna til þess að bæta ástandið
Þetta snýst dálítið um skammstöfun sem fékk mig til að hugsa og vera meira meðvitaður um umhverfið og líðan mína og fólks í kringum mig þar HLH (hugsun líðan og hegðun) þessi 3 orð tengjast follkomlega eftir röð og með þessu er hægt að stjórna miklu hvað við gerum dags daglega.
BÞS
Ég velti því fyrir mér núna þegar ég byrja skrifa þessa grein hérna hvort talvan eigi mig eða hvort ég eigi hana, - úr þessari hugsun framkallast sterk orð innra með mér, þao eru að ég er að gefa undan tölvunni á vogaskálinni, hún er að eignast mig! Of mikill tími fer í það að vera við þessa blessuðu tölvu og það veit ég ! En af hverju er ég þá í tölvunni núna ?? Það getur verið út af því að ég er bara að setjast fyrir framan tölvuna í fyrsta skiptið í dag og það er framför ;) og klukkan að ganga 5.
Hvað er ég að meina með þessu ? Það sem ég er að reyna túlka er það að ytri aðstæður, umhverfið og hlutir eins og talvan geta gert það að verkum að maður hefur sig ekki í hluti sem skipta hvað mestu máli, vegna þess að maður týnir tíma , er spenntur og kvíðinn vegna ytra umhverfis, það er óþarfi að taka allt umhverfið inn á sig, skapar streitu og veldur neikvæðum kvötum og gildum lífsins. Maður hættir til þess að gleyma sjálfum sér og hvað það er sem við þurfum og viljum sjálf.
Það sem við hugsum og teljum rétt gerir það að verkum að við erum sjálf sannfærð um að við gerum rétt og þó! Hvort er það hugsunin ein sem ræður eða hjartað? Hugsun kemur okkur til þess að hafa hugmyndir hvernig við getum komist áfram og vegnað vel í eigin skynni gott , frábært mál bara. En stundum berst hjartað á móti hugsun , hugsunin segir okkur að drífa í því að framkvæma en hjartað streytist á móti og segir manni að hugsa betur , segir okkur allt um hverjar afleiðingarnar gætu orðið ef við erum ekki að gera eitthvað sem sem við í rauninni VITUM að er ekki rétt. Með öðrum orðum að vita ekki í hvort fótinn maður á að stíga, vera á báðum áttum!Það er mér persónulega alveg ljóst að oft freistast maður til að fara eftir sinni eigin rökhugsun sem er í senn oft góð en ekki síður getur hún verið hættuleg og endað með þeim afleiðingum sem maður hefði auðveldlega getað séð fyrir hefði maður hlustað á innra sjálft sig, hvað er hægt að gera við því ? það er ekki neitt sem þú getur til þess að breyta því sem búið er en fyrir vikið getur þú orðið sterkari til þess að falla ekki í sömu aðstæðurnar aftur með tilheyrandi slæmum tilfinningum, sekktarkennd og dapurleika. Núna getur maður þá minnt sig á orðatiltæki sem er lögmál sem ekki bregst! “Þú uppskerð sem þú sáir” , hvað sem þú gerir í lífinu þá annað hvort færðu verðlaun eða dóm, þú menntar þig og leggur þig fram við námið og þú útskrifast á endanum með góðar einkunnir vegna áhuga og eljusemi, svo hitt þú ert í skóla og ert staddur í skóla en þú ert í rauninni með hugann á allt öðrum stað sem þú myndir miklu frekar vera á, lærir og skilar vinnu þinni í náminu af hálfum hug og endar á því að þú fellur og ert á byrjunarreit, sama hvað það er skóli, vinna eða bara hvað sem er ef maður leggur sig ekki fram að ná hlutunum sjálfur getur maður ekki ætlast til þess að þeir komi sjálfir til þín, þannig virkar það bara ekki í þessu lífi. Þú ert sá sem þú ert og skapar þér ímynd eftir því, en þú getur alltaf breytt þér svo lengi sem þú lifir! Því fyrr því betra J .
Bjöddi 12.6.07